19-01-2004

Mathias Daneels in Het Nieuwsblad.
(overgenomen met toestemming van de auteur)

Gevraagd (M/V):
Minister van Wonen, Werken & Winkelen

Vlaams Minister van Wonen Marino Keulen (VLD) heeft een zeer verstandige beslissing genomen. Hij richt een kenniscentrum op dat alle knowhow inzake (sociale) huisvesting bij elkaar moet brengen. Waarom in de volgende Vlaamse regering de driehoek wonen, werken en winkelen maximale aandacht verdient.

Het blijft jammer dat de Vlaamse regering in een en dezelfde legislatuur aan zijn vijfde minister voor (sociale) huisvesting toe is. Meer zelfs: dit is een schoolvoorbeeld van onbehoorlijk bestuur. Dat er met die portefeuille zo makkelijk heen en weer wordt geschoven, geeft aan dat het beleid zich nog altijd onvoldoende bewust is van de reële zwaartekracht en de maatschappelijke impact ervan.

Voor Marino Keulen wordt het een aartsmoeilijke opgave om in de vijf maanden die hem nog voor de verkiezingen van 13 juni 2004 resten, een eigen stempel op het beleid te drukken. Erger zou zijn dat Keulens initiatief bij een eventuele coalitie- of ministerswissel, een stille dood zou sterven. Wanneer het om wonen gaat, hebben we nood aan een strak volgehouden visie op lange termijn. Het ministerie van Wonen moet in de volgende Vlaamse regering een topdepartement voor een topminister zijn. Want het gaat hier over veel meer dan (sociaal) wonen alleen. Het gaat hier om de kwaliteit van ons leven. Over ruimtelijke ordening, architectuur, esthetica, milieu, een evenwichtig samengestelde bevolking, integratie en mobiliteit. Over heropbouw en herinvulling van onze uitgeholde stedelijke weefsels.

Koeien

Ik ben een absoluut voorstander van steden om in te wonen. Buiten is voor de koeien, daar moet je wegblijven. Wie er woont, mag daar gerust blijven. Maar men moet ermee stoppen dat verder te ontwikkelen.'' Met instemmend gegrom las ik in De Tijd van zaterdag die passus in een gesprek met Vlaams bouwmeester bOb Van Reeth. Maar ook hij zal begrijpen dat een ,,terug naar de stad''- beleid net niet haaks staat op het diepgewortelde, gedroomde verlangen van de meeste Vlamingen: een vrijstaande eengezinswoning op het platteland. Het wordt voor het (woon)beleid een heksentoer van formaat om aan de kiezer uit te leggen dat die droom een nachtmerrie dreigt te worden. Want: wanneer 6 miljoen Vlamingen elk een eigen stek in het rustige groen willen bemachtigen, houden we geen groen meer over. Het wordt dus zaak om wonen, werken en winkelen beter op elkaar af te stemmen, het aantal verplaatsingen te verkleinen en, met het aanzuigen van jonge gezinnen, het financiële draagvlak van de stad te versterken.

Van instemmend gegrom naar tandengeknars is het helaas maar een kleine stap. Want de federale regering heeft de boodschap van onze Vlaamse bouwmeester nog altijd niet begrepen. Tijdens de superministerraad in Gembloers heeft paars beslist om de toch al geteisterde detailhandel in de binnenstad de dolkstoot te geven. Zelfs dossiers van eerder afgewezen en door de administratie gecontesteerde inplantingen van megawinkels worden met een oogje dicht herbekeken. Vlaanderen wordt één grote winkelboulevard! Ook open op zondag!

Risicomatch

Nog op zaterdag, enige uren na lezing van het gesprek met bOb Van Reeth, liep ik naar goed journalistiek gebruik even aan op de nieuwjaarsreceptie van de Antwerpse groenen of wat daar van over is gebleven. Wat vertelt me de Mortselse burgemeester Ingrid Pira (Groen!)? Dat om de overlast rond het Wijnegem Shopping Center in te dijken, zoveel agenten nodig zijn dat Mortsel dat in dezelfde politiezone ligt geen agent op zaterdag meer over heeft. ,,Een koopjesdag in Wijnegem is vergelijkbaar met een risicomatch'', zegt Pira. ,,Daarvoor hebben we de logistieke steun van de federale politie nodig.

''Dat is meer dan een anekdote, het geeft goed aan dat de dromerijen over extra banen in grote distributiecentra, meteen weer worden gecounterd door het beheersen van bijkomende problemen die door de aanwezigheid van megawinkels worden uitgelokt. Bovendien rijst de vraag of het verstandig is nog meer open ruimte aan te snijden, terwijl er in Brussel, Antwerpen en Gent tientallen ernstige stadskankers wachten op genezing.Het is ongetwijfeld waar dat het restaureren van oude, verlaten bedrijfsruimtes veel duurder is dan het snelbouwen van nieuwe complexen. De Vlaamse overheid en de volgende minister van Wonen, Werken en Winkelen moeten er dan ook alles aan doen om wie het initiatief neemt een stadskanker aan te pakken, maximaal te ondersteunen. En niet zoals in Brussel is gebeurd achteraf alsnog een kadastrale factuur van ,,heb ik jou daar'' nasturen.

Voor wie mocht twijfelen of het wel kan lukken: ga eens winkelen in Hasselt. Tal van zaken die zich vroeger ,,langs de steenweg'' bevonden, hebben inmiddels weer bezit genomen van het centrum. In combinatie met een optimaal openbaar vervoer, blijkt dat tot tevredenheid van winkelier en consument optimaal te werken.

Stadslucht

Gelukkig zijn er voldoende aanwijzingen die het tij lijken te doen keren. Vandaag fluiten Antwerpenaar Christian Leysen, Gentenaar Sas Van Rouveroij en Brusselaar Sven Gatz de pers bij elkaar om er hun visie op een deugdelijk stedelijk beleid toe te lichten: ,,Stadslucht maakt vrij''. Ook in onze centrumsteden worden de geesten rijper. In Mechelen wordt het project in en rond de voormalige brouwerij Lamot eerlang helemaal voltooid. Het kreeg terecht de ,,Thuis in de Stad''-prijs en combineert winkelen, parkeren, wonen, werken en openbare functies. Xaveer De Clercq, diensthoofd stadsvernieuwing: ,,Je mag de trekkersrol van het project Lamot niet onderschatten. De ontwikkeling van die site is cruciaal om de leegstand in de binnenstad aan te pakken.

''Wel zal bij de herinvulling van het stedelijke weefsel een evenwichtige bevolkingsmix niet uit het oog mogen worden verloren. Het spanningsveld tussen yuppenwijken en achtergestelde buurten is nu al veel te groot. Ook daar ligt een enorme taak voor de huidige en volgende minister van Wonen. En laat ons voor eens en voor altijd komaf maken met het stigmatiserende, weinig wervende begrip ,,sociale huisvesting''.

Het gaat om mensen die in een stad wonen, met zijn allen, wie ze ook zijn, wat ze verdienen of waar ze vandaan komen.

Het Nieuwsblad, pagina 6, 918 woorden© 2004 Vlaamse Uitgeversmaatschappij n.v.

[forum]
[terug naar Startpagina]